“Heel herkenbaar. En ineens hadden we een gesprek dat we al maanden probeerden te voeren.”
- Teamleider
Jeroen Bosch Ziekenhuis
Waarom het Toetstheater?
Kijken naar gedrag werkt anders dan erover praten. Het Toetstheater maakt situaties uit de dagelijkse zorgpraktijk zichtbaar en bespreekbaar. Met herkenning, humor en interactie onderzoeken we samen wat er gebeurt én wat er anders kan.
Herkenbaar?
'Daar wil ik het niet over hebben!'
Verpleegkundige Saskia wil met mevrouw de Rooij praten over haar laatste levensfase. Maar daar wil zij niets van weten. Reanimeren? Beademen? ‘Natuurlijk moet je me reanimeren en beademen! Ik wil helemaal niet dood!’ De opening voor een mooi gesprek ontstaat pas als het gesprek niet meer over de dood gaat, maar over haar leven. En over haar grote liefde: hondje Pasja.
‘Zo ís mijn moeder helmaal niet!’
Tijdens een bezoek treft Hanneke haar vader aan met vla op zijn kleding en zijn vest verkeerd om. Bij de intake waren nog zoveel mooie afspraken gemaakt. Nu is ze woedend: gaat haar vader soms zo hard achteruit omdat de zorg tekortschiet? Hoe blijf je in gesprek als achter de boosheid van familie vooral verdriet en machteloosheid zitten? Welke verwachtingen kun je waarmaken?
‘Joehoe zuster!’
Het is razend druk en mevrouw Schimmel blijft maar roepen. Hoe laat is het? Mijn veter zit los. Kan iemand éven komen? Verzorgende Moniek voelt haar irritatie oplopen: ze heeft nog zoveel te doen. Tot blijkt waarom mevrouw Schimmel vandaag zo onrustig is: het is de sterfdag van haar man.